ไม่ใช่แม่ แต่เป็นลูก นอนกันตั้งแต่ 20.45 น. ตื่นขึ้นมาร้องไห้ ตอนเที่ยงคืนซะหยังงั้น เป็นอะไรก็ไม่รู้ หายใจไม่ออก ฝันร้าย หรือ … สุดจะเดา แต่ที่สำคัญ ต้องแม่อุ้มเท่านั้น พ่อห้ามยุ่งกันเลยทีเดียว โรคติดแม่มาแล้วเหรอ? ก็พ่อเล่นทำโอ ติดๆ กัน 2 วันเลยนี่นา ปอมแปมก็ อยู่แต่กะแม่ ตั้งแต่ไปรับกลับจากเนอสเซอรี่ กินข้าว อาบน้ำ ดูการ์ตูน จนเกือบจะนอน พ่อกลับมาได้เล่นกันแป๊ปเดียว เมื่อเช้าหนักเลย แม่เดินไปอาบน้ำก็ไม่ได้ ต้อง อุ้มอยู่ตลอด พ่อบอก ซวยแล้ว เดี๋ยวก็สายกันพอดี
วิธีการคือ เอา ที่เป่าลูกโป่ง แชมพูมาล่อ ถึงได้ หลุดมาได้
จะว่าไป ก็ร้องไห้ กลางดึก มา 2 วันแล้วนา แม่ก็ ตาโบ๋ ไปทำงานทุกที ง๊วง ง่วง
ปล. รูปปอมแปม รอก่อนนะจ๊ะ คุณแม่ ยังม่ะมีเวลา อัพเลย ถ่ายเก็บไว้อยู่เหมือนกัน ล่ะค่ะ
